چه لذتی دارد بی بهانه تو را در آغوش گرفتن ...

می خواهمت ...بی بهانه آرامم کن ...

بیا و لبریزم کن از حس بودنت ...

بیا و نفسهایت را با نفسهایم گره بزن ...

دردانه ی من ؛ مرا ببخش ... بازهم بی خبر از تو چشمانم بارانی شد...!

این بار هم مقصر توئی ..!!

من باز هم دلتنگت شدم ...!