سیگارم چه خوب درک می کند مرا.. وای که چه زیبا کام میدهد.. این نو عروس هر شب تنهایی هایم.. لباس سپیدش را تا صبح برایم می سوزاند.. و من تا صبح بر لبانش بوسه می زنم.. چه لذتی می برم از این همخوابگی... او از جان مایه می گذارد و... من از عمر... هر دو می سوزیم به پای هم...
+ نوشته شده در پنجشنبه پنجم بهمن ۱۳۹۱ ساعت 15:29 توسط غریبه
|