دیشب دلتنگ شدم ورفتم سراغ آسمان اما هر چه گشتم اثری از ماه نبود که نبود....

گفتم بیایم سراغ خودت.. احوال مهتابیت چطور است...؟چه خبر از تمام خوبی هایت وتمام بدی های من؟

چه خبرازتمام صبرهایت دربرابر ناملایمت های من.....؟چه خبر از تمام آن ستاره هایی که بی من شمردی و من بی تو...؟

چقدر نیامده انتظار خبر دارم؟چه کنم دلم برای تمام مهربانی هایت لک زده است....

راستی،بازهم آسمان دلت ابری است یا...؟می دانم  تحملم مشکل است اما خب چه کنم؟

یک وقت خسته نشوی وبروی ماه دیگری شوی...!!!هیچ کس به اندازه من نمیتواند آسمانت باشد....تو فقط ماه من بمون و باش...

ماه من مراقب خاطراتمان،روزهای باهم بودنمان....خلاصه کنم بهونه زنده بودنم مراقب خودت باش!!!!!